Courage!

Porque ás veces a xustiza se equivoca, hoxe tres veciños meus ingresaron no cárcere de Teixeiro. Dende este humilde oco quero expresarlles todo o meu apoio a eles e ás súas familias nestes duros momentos que están a vivir, posto que non puiden estar entre os centos de persoas que encheron as rúas de Compostela para berrar en denuncia da decisión xudicial. Agora só queda agardar que o Consello de Ministros obre con dilixencia e lle conceda un anceiado e merecido indulto. Porque eles somos todos. Toda esa xente que nos manifestamos e exercemos os nosos dereitos de expresión para tentar que este mundo sexa mellor. Ánimo!

Un rêve

Hoxe soñei que me rompían as botas e se me vían os dedos dos pés. Conteillo a Clara, a miña compañeira de piso e de torturas, e riuse das miñas preocupacións. O que ela non sabía é que son as únicas que teño para facer fronte ao duro e longo inverno parisino e que ese pesadelo é tan só unha mostra do concienciada que estou por aforrar.

Foto: Centre Pompidou

Je vais devenir artiste!

Dans le métro de Paris

Voilà! Volvín. Levaba días pensando en volver e por fin podo sentar tranquila a escribir coma antes, aínda que as circunstancias son ben diferentes. O luns aterricei fisicamente en París, pero aínda me fixeron falta uns días para aterrizar figuradamente falando. E agora é cando me faltan as palabras para explicar que o que estou a vivir é un soño, un soño que xa non é tal pois é real. É certo que esperto cada mañá aquí, nesta cidade que un día me fixo sentir algo especial e á que sempre desexei voltar. Hoxe formo parte dela e será miña para sempre dejà. Oui, oui, je suis une fille parisienne maintenant!!

Sur la Seine

O sábado cando saín á rúa pola mañá para ir a pasear par las rues de Paris, atopeime na porta un grupo de alumnos de arte que ollaban cara o alto e despois debuxaban nos seus lenzos. A que non sabedes que? Non, a Tour Eiffel non. Porque eu vivo en Montmartre, "como Amèlie Poulain!" -dixo hoxe a miña profesora de francés-. E dende o número 2, Rue Briquet (18ème arrondisement) o que se ve é a impoluta basílica do Sacré Coeur.

Rue Briquet

Así que xa sabedes onde podedes atoparme polo menos este ano. Aínda que Madame Montazeau tamén dixo que para aprender francés très bien, je dois rester à Paris deux ans. Así que nunca se sabe... Polo demais, todo ben. Como non teño moitas clases de 'comunication et information', apunteime a clases de francés, interpretación e de danza, todas na universidade. Teño que aproveitar porque todo é gratuito para os estudantes erasmus, pero veremos se podo con todo. Xa vos contarei.

Café des 2 moulins

O que peor levo, sen dúbida, é a convivencia. Sei que será un reto persoal compartir 35 metros cadrados con dúas persoas que apenas coñezo e que son completamente diferentes a min. Terei que ter paciencia e supoño que eles tamén. Paris merece iso e moito máis.

Pouco máis de dez liñas

Xa estou de volta sá e salva. Ese feixe de facultativos desequilibrados sementaron o pánico na cidade da néboa e fixeron as delicias dos gratuitos que se luciron nos seus titulares pero non lograron tinguir os meus días como london girl. Dende que aterricei en Lavacolla's airport apenas tiven tempo para pasar por aquí e escribir algo que supere as dez liñas de media dos últimos post. A razón pode atoparse detrás dunhas siglas, AGN, que este verán recollerán os froitos dos meus, xa de por si febles, esforzos intelectuais. Pola miña parte, agardo colleitar tamén experiencia, coñecementos, bos momentos e o que se tercie. Non me gusta marchar dos sitios baleira. Teño miles de cousas que dicir pero a miña miopía hereditaria agradecerame que o deixe para mañá. E sei que mañá se vai convertir en dentro dunha semana ou de quince días, quizáis dun mes, pero isto é o que podo ofrecer. Por sorte, a miña cámara adoita acompañarme alá onde vou para axudarme a explicar con imaxes o que non podo referir con palabras. Aínda así, hei de dicir que poucas son as veces nas que unha daquelas vale máis ca mil desas outras.

Look rigth or look left, ou como pintar consellos no chan londinense

Entrevistando a Cristina Pato na bela e vella rúa nova de Compostela

Dúas abstemias declaradas celebrando o orgullo LGTB na Quintana

Por certo, 'mariquinhadevedra' aparece esta semana nunha reportaxe que publica Tierras de Santiago acerca da incidencia do fenómeno blog na comarca. Viva o autobombo! ;P

De paseo

Nos vindeiros días buscádeme alí. E si, vai chover.

Manolo feat John

Atención! Xa temos coreografía para a blogo-retro-party, yeah! Todo o millo a aprender os pasos básicos, hombre ya!

Oh! Quand donc pour moi brillera le soleil?

Tous les garçons et les filles de mon âge se promènent dans la rue deux par deux tous les garçons et les filles de mon âge savent bien ce que c'est d'être heureux et les yeux dans les yeux et la main dans la main ils s'en vont amoureux sans peur du lendemain oui mais moi, je vais seule par les rues, l'âme en peine oui mais moi, je vais seule, car personne ne m'aime Mes jours comme mes nuits sont en tous points pareils sans joies et pleins d'ennuis personne ne murmure "je t'aime" à mon oreille Tous les garçons et les filles de mon âge font ensemble des projets d'avenir tous les garçons et les filles de mon âge savent très bien ce qu'aimer veut dire et les yeux dans les yeux et la main dans la main ils s'en vont amoureux sans peur du lendemain oui mais moi, je vais seule par les rues, l'âme en peine oui mais moi, je vais seule, car personne ne m'aime Mes jours comme mes nuits sont en tous points pareils sans joies et pleins d'ennuis oh! quand donc pour moi brillera le soleil? Comme les garçons et les filles de mon âge connaîtrais-je bientôt ce qu'est l'amour? comme les garçons et les filles de mon âge je me demande quand viendra le jour où les yeux dans ses yeux et la main dans sa main j'aurai le cœur heureux sans peur du lendemain le jour où je n'aurai plus du tout l'âme en peine le jour où moi aussi j'aurai quelqu'un qui m'aime

Cumpleee

Que sexas moi feliz no teu día e sempre. Gracias por ser a miña amiga, o meu apoio.

A por el Ghit nenos!

Eu xa escollín canción do verán ;) Emociónome toda vendo a Manolo! Que grande!

Respuestas

Oh Dios mío!!! Necesito saber de quien es el vestuario que esta mujer luce en SLQH...!!! Oh Dios mío!!! Oh!