De santa non teño nada

Dous días de escapada por terra astur que deron para moito. Houbo tempo para todo. Para gastar os cartiños en paraíso-Ikea, para cear cos amigos que pasan as vacacións por alá e para ver lugares bonitísimos que me confirman o que xa sabía, que me encanta Asturies. Un bo resumo, ¿non si? Esta semaniña é a caña. Que sexa todo o santa que queira pero que siga a figurar no calendario cada ano porque mentres os nazarenos se axustan o capirote, os costaleiros rompen o lombo, os famosos choran ó paso da virxe de turno, a xente se arrebola sobre as imaxes para tocarlle un cacho do manto ou da peluca de pelo natural (o que hai que ler) ou o que é peor, arrebolan ós seus fillos -¡fanáticos!-, e algún que outro tolo se autoflaxela, pois mentres ocorre todo iso eu teño tempo para descansar e non facer nada ou o que me pida o corpo que falta me fai. E nada, se queredes saber algo máis desta curta viaxe visitade a páxina de Sara que seguro que algo escribe (ji,ji, ¡¡presión!!). Bicos a tódolos demiños que anden por aí entre tanta procesión.

Rapazas de catálogo no paraíso mesmo

"Cudillero, municipio de excelencia turística" en sepia

Cudillero e máis eu a toda cor